Social and Cultural Integration of Senegalese Immigrants Living in Istanbul

Bu makalede, Türkiye’de, özellikle İstanbul’da, ikamet eden Senegalli göçmenlerin entegrasyon sürecinde kültürel ve sosyal alanlarda yaşadıkları zorluklar anlatılmıştır. Bu amaçla, Türk toplumuna entegrasyon aşamasındaki göçmenlerin çevresi, duyguları ve topluma yönelik algılarıyla birlikte, entegrasyonda kullandıkları bireysel ve kolektif stratejiler incelenecektir. Bireyi (göçmen) odak noktası olarak kabul eden bu bakış açısı, toplumsal kabul sürecinin dinamiğini sağlayan faktörleri analiz etmeye iter. Bu doğrultuda İstanbul’da ikamet eden Senegallilerin durumunun incelenmesi için Georges Mead’in (1963) « sembolik etkileşimcilik » kavramı referans alınmıştır. Bu çalışmada göçmenlerin entegrasyon aşamasında kullandıkları stratejilerin, toplumsal kabul ve uyum sürecini nasıl etkilediği, özellikle göçmenlerin uyum sağlayacakları çevre ile nasıl bir etkileşim içinde oldukları ve kimliksel gelişimlerinin nasıl etkilendiği sorularına cevap verilmeye çalışılmıştır. İstanbul’da ikamet eden 52 Senegalli göçmenle yapılan röportajlar ve teorik veriler karşılaştırıldıktan sonra, toplumsal kabul ve uyum sürecindeki Senegalli göçmenlerin çoğunun kaynak ülkenin (Senegal) sosyal ve kültürel referanslarıyla etkileşim hâlinde oldukları sonucuna varılmıştır. Bu durum, Türkiye’deki, özellikle İstanbul’daki, topluma etkin entegrasyon sürecini sınırlamaktadır.

This article describes the cultural and social difficulties that accompany the integration process of Senegalese immigrants, particularly those who have settled in the city of Istanbul. More specifically, it examines the immigrants' environment, their feelings, perceptions, and motivations, as well as the individual and collective strategies they use to integrate into Turkish society. Such a perspective necessarily places the individual at the center of our concerns and seeks to analyze the factors that ensure the dynamics of his or her progress in the host society. To do this, support was taken from the concept of symbolic interactionism of George Mead (1963) an application with the experience of Senegalese settled in the city of Istanbul. It aims to try answer the following question: How do the coping strategies implemented by immigrants influence the outcome of their integration process in the host society? More precisely, how do immigrants interact with the host environment and the identity processes they develop there? After comparing the theoretical data with the interview data of 52 Senegalese migrants in Istanbul, it was concluded that most Senegalese immigrants interact with the social and cultural references of their country of origin to integrate into the host society. Therefore, this limits their effective integration in Turkey.